Odeszli od nas w 2026 roku. Pamięć o nich wciąż jest żywa [ZDJĘCIA]

Przemijanie i śmierć – towarzyszą nam na co dzień. 1 listopada - to czas, kiedy szczególnie zastanawiamy się nad kruchością życia. Wszystkim, którzy stracili bliskich składamy wyrazy głębokiego współczucia. I wspominamy tych, którzy odeszli w 2026 roku.

Maria Regulska

Przez ponad dwie dekady kształtowała lokalne życie w gminie Czermin, będąc silnie związana ze swoją rodzinną miejscowością. W latach 2003–2024 stała na czele wsi Skrzypnia jako jej sołtys, a w okresie 2006–2024 nieprzerwanie piastowała mandat radnej gminy Czermin. Sprawy wsi były jej niezwykle bliskie, dlatego z ogromną determinacją walczyła o naprawę dróg, modernizację infrastruktury oraz rozwiązywanie codziennych problemów mieszkańców. W pamięci współpracowników i sąsiadów zapisała się jako osoba niezwykle oddana, życzliwa i zawsze gotowa nieść pomoc drugiemu człowiekowi.

Aldona Grad

Była jedną z kluczowych postaci w historii organizacji Forum Kobiet Powiatu Pleszewskiego oraz mieszkanką Dobrzycy. Jako współzałożycielka stowarzyszenia kładła fundamenty pod budowanie lokalnej kobiecej wspólnoty, a przez lata pracy w zarządzie odpowiadała za jego rozwój oraz inicjatywy skierowane do mieszkańców powiatu. Koleżanki z organizacji pożegnały ją określając jako wulkan energii, dobra i wielką inspirację dla otoczenia. Ciepło wspominali ją również mieszkańcy Dobrzycy, w których sercach na zawsze pozostała żywa.

Jarosław Michniacki

Przez przyjaciół i współpracowników ciepło nazywany „Liskiem”, był ratownikiem medycznym Pleszewskiego Centrum Medycznego. Przez lata pracy dał się poznać jako wybitny specjalista, bez reszty oddany swojej misji i zawsze gotowy do ratowania ludzkiego życia, ciesząc się ogromnym szacunkiem w środowisku medycznym oraz wśród pacjentów. Zmarł nagle 4 lipca 2026. Koledzy z Zespołu Ratownictwa Medycznego wspominali go jako świetnego fachowca i wspaniałego kolegę, na którego w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji, można było liczyć.

Tadeusz Woźny

Przez 24 lata stał na czele Lenartowic, rezygnując z funkcji sołtysa w 2019 roku. W pamięci mieszkańców zapisał się jako niezwykle zaangażowany społecznik, który niezależnie od pory dnia znajdował czas, by wysłuchać drugiego człowieka i pomóc w codziennych sprawach. Jego serdeczność, wyrozumiałość oraz stały uśmiech na zawsze wpisały się w historię wsi i w pamięć ludzi, których spotykał na swojej drodze.

Jan Klauza

Urodził się w 1946 roku i zapisał się jako wybitny dendrolog, założyciel firmy „Ogrobud”, kierownik Zakładu Zieleni Miejskiej w Kaliszu oraz zasłużony działacz społeczny. Prowadził prace lecznicze przy największych polskich pomnikach przyrody, takich jak dęby Rogalińskie, dąb Bartek czy platan w Dobrzycy, a w 2011 roku został wpisany do Księgi 100 Wybitnych Wielkopolan. Był współinicjatorem reaktywowania Strzeleckiego Bractwa Kurkowego w Pleszewie oraz autorem nowatorskich badań nad leczeniem drzew za pomocą grzybów antagonistycznych, a jego zasługi uhonorowano m.in. Krzyżami Zasługi RP oraz medalem „Za Zasługi dla Województwa Wielkopolskiego”.

Wojciech Walczak

Urodził się w 1944 roku i w latach 2002–2014 aktywnie działał w samorządzie jako radny Rady Gminy Gołuchów, pełniąc także funkcję wiceprzewodniczącego oraz szefując sołectwu Kuchary. Poza pracą na rzecz lokalnej społeczności jego wielką pasją była muzyka, którą realizował, współtworząc wokalne trio Uniwersytetu Trzeciego Wieku, występując na przeglądach artystycznych oraz prezentując swój talent w ogólnopolskim programie telewizyjnym „The Voice Senior”. Władze gminy i mieszkańcy zapamiętali go jako niezwykle serdeczną osobę, która z pasją łączyła rolnictwo, samorząd i artystyczną wrażliwość.

Józef Dymny

Urodził się 30 stycznia 1931 roku w Gołuchowie, gdzie przez całe życie dał się poznać jako filar lokalnej społeczności. Służbę w Ochotniczej Straży Pożarnej rozpoczął w wieku 17 lat, biorąc udział w akcjach ratowniczych, współbudując dom strażaka oraz wychowując wiele pokoleń druhen i druhów, a także aktywnie działając w strukturach gminnych i powiatowych spółek wodnych. Laureat tytułu „Zasłużony dla Gminy Gołuchów” oraz licznych odznaczeń zapisał się w pamięci mieszkańców jako patriota, którego rodzina uratowała w czasie wojny kościelne naczynie liturgiczne, a jego opowieści o dawnym Gołuchowie były bezcenne dla historyków i twórców.

Olgierd Wajsnis

Zmarł 17 lipca 2026 roku w wieku 67 lat, będąc przez blisko ćwierć wieku filarem samorządu miejskiego w Pleszewie, gdzie pełnił funkcję radnego, wiceprzewodniczącego oraz przewodniczącego rady miejskiej. Jako szef Rady Powiatowej Wielkopolskiej Izby Rolniczej w Pleszewie, absolwent szkoły w Marszewie i ogrodnik aktywnie wspierał rozwój wsi, inicjując m.in. powstanie Zakładu Gospodarczego w Kowalewie oraz konkursu „Rolnik Ogrodnik Roku”. Za swoją wieloletnią działalność samorządową, społeczną i rolniczą został uhonorowany tytułem „Zasłużony dla Rozwoju Miasta i Gminy Pleszew” oraz licznymi medalami i odznakami regionalnymi.

Igor Kaźmierski

Uległ poważnemu wypadkowi motocyklowemu 5 grudnia 2025 roku, doznając rozległych obrażeń i ciężkich urazów głowy, w wyniku których przebywał w stanie śpiączki farmakologicznej na Oddziale Intensywnej Terapii kaliskiego szpitala. Jego tragiczny los poruszył całą społeczność lokalną, która masowo włączyła się w zbiórki i wsparcie na rzecz jego leczenia oraz rehabilitacji w specjalistycznym ośrodku. Mimo heroicznej walki o życie i sprawność, młody chłopak zmarł 30 stycznia 2026 roku.

Ewa Peltz

Była emerytowaną nauczycielką historii w pleszewskiej „dwójce”, z którą związana była przez całe zawodowe życie. Zmarła 2 października. Przez dziesięciolecia pracy pedagogicznej nie tylko przekazywała uczniom wiedzę o przeszłości, ale przede wszystkim kształtowała ich postawy i zaszczepiała trwałą pasję do historii. Jej odejście wywołało głębokie poruszanie w mieście, a liczne głosy absolwentów i znajomych zapamiętały ją jako wspaniałą, dobrą osobę, która miała wyjątkowy wpływ na życie wielu pokoleń młodych ludzi.

Agnieszka Uciechowska

Przez wiele lat była filarem i sercem klubu Stal Pleszew, dbając o jego finanse i formalności z niezwykłym profesjonalizmem, sumiennością oraz zaangażowaniem. Dla wszystkich związanych z klubem była kimś znacznie więcej niż tylko księgową – była zaufaną i ciepłą osobą, na którą w każdej sytuacji można było liczyć. Jej odejście pogrążyło w żałobie lokalną społeczność sportową, dla której poświęcony przez nią czas i serce na zawsze pozostaną nieodłączną częścią historii pleszewskiego klubu.

Marcin Makowiecki 

Długoletni działacz, członek komisji rewizyjnej oraz kierownik drużyn młodzieżowych KS Stal Pleszew. Człowiek niezwykle zasłużony dla lokalnej piłki nożnej, a przede wszystkim oddany ojciec trzech młodych zawodników klubu. Przez lata był jedną z kluczowych postaci w strukturach KS Stal Pleszew, angażując się nie tylko w prace administracyjne, ale przede wszystkim w codzienne życie najmłodszych roczników. Jako kierownik zespołów młodzieżowych spędził na boisku setki godzin, dbając o jak najlepsze warunki do rozwoju młodych adeptów piłki nożnej. Dla wielu był po prostu dobrym duchem klubu - człowiekiem, na którego wsparcie, pomocną dłoń i zaangażowanie zawsze można było liczyć bez względu na okoliczności.