Kształtował pokolenia, kochał ludzi. Wspomnienie Henryka Czajczyńskiego

- To był człowiek wielkiego serca, który kochał ludzi i całe życie niósł im pomoc - mówi żona Danuta. Wspólnie wychowali dwoje dzieci. Doczekali się także dwójki wnucząt.

- Szanował każdego - podkreśla Ryszard Krupiński, przyjaciel z Kotlina. - Poznaliśmy się po liceum. Cały czas utrzymywaliśmy kontakty. Odwiedzaliśmy się nawzajem. Już jak był chory, przyjechał do mnie pięknym motocyklem. Dobrze rozumiał się z teściem, który walczył w powstaniu warszawskim - opowiada Ryszard Krupiński.

Pan Henryk był członkiem zarządu Stowarzyszenia Współpracy ze Wschodem w Poznaniu, który organizował wyjazdy wielkopolskiej młodzieży do Katynia, jako symbolu największej ofiary narodu polskiego na Wschodzie. Dzięki działalności organizacji, młodzież nawiązywała kontakt z członkami Rodziny Katyńskiej i Związku Sybiraków. Za swoją aktywność na zjeździe Sybiraków Powodarczyków - to ludzie, których rodziny niegdyś deportowano z Polski do Kazachstanu - w Rewalu otrzymał Złotą Odznakę za Zasługi dla Związku Sybiraków. Doceniono go za działalność pedagogiczną i pamięć historyczną. Był także członkiem Stowarzyszenia Wspólnota Bona Fide, które zajmowało się pomocą społeczną niesioną m.in. rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej, działalnością charytatywną i na rzecz niepełnosprawnych.

Dzieciństwo i młodość Henryka Czajczyńskiego

Henryk Czajczyński przyszedł na świat 14 lipca 1951 r. w Turku. Trzy lata później jego rodzice: mama Irena z domu Kardyńska i tata Tadeusz przeprowadzili się do Chocza, gdzie prowadzili gospodarstwo rolne. Pan Henryk tutaj się wychował i tutaj ukończył siedmioklasową szkołę podstawową. Naukę kontynuował w I Liceum Ogólnokształcącym im. St. Staszica w Pleszewie. Maturę zdał w 1969 r. W 1972 r. ukończył dwuletnie Pomaturalne Technikum Mechanizacji Rolnictwa w Poznaniu. Przez blisko rok pracował w Państwowym Ośrodku Maszynowym w Pleszewie.

W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym - kierunek historia - Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył je pięć lat później, uzyskując nagrodę Ministra Obrony Narodowej za pracę magisterską pt. Powstanie i działalność Samodzielnej Grupy Operacyjnej "Polesie" w wojnie obronnej Polski 1939 r. Temat ten kontynuował w pracy doktorskiej, którą obronił na Wydziale Historycznym UAM w 1985 r. Rok wcześniej dobiegła końca jego siedmioletnia przygoda w roli nauczyciela akademickiego w Międzywydziałowym Studium Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.

Praca w szkole i w samorządzie

Wrócił do Chocza. Od 1 września 1984 r. do 31 sierpnia 1996 pracował w Szkole Podstawowej im. mjr. H. Sucharskiego jako nauczyciel. Równocześnie pełnił funkcje najpierw nauczyciela - metodyka ODN w Kaliszu, a następnie wicedyrektora szkoły. Później ponownie związał swoje życie zawodowe ze stolicą Wielkopolski. Lata 1996-2002 to okres pracy w Wydziale Oświaty Urzędu Miasta Poznania, gdzie pełnił funkcję inspektora wydziału organizacyjnego ds. liceów ogólnokształcących. W tym czasie był zatrudniony w II Zaocznym LO w Poznaniu. Uczył historii oraz Wiedzy o Społeczeństwie. Ukończył studia podyplomowe w zakresie organizacji i zarządzania placówką edukacyjną. W 2002 r. został dyrektorem Zespołu Szkół Elektrycznych nr 1 im. H. Zygalskiego w Poznaniu. Funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę.

Za osiągnięcia w pracy dydaktycznej, wychowawczej, opiekuńczej i organizacyjnej wielokrotnie otrzymywał nagrodę I stopnia prezydenta miasta Poznania. Wyróżniony został również m.in. Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Wspomnienie (1)

Wspomnienie Henryka Czajczyńskiego